Profilo di WanviratBlueOChic's spaceFotoBlogElenchiAltro  |  Strumenti Guida |
เนื่องด้วย Topic ที่เเล้ว ย้ำ ไม่ได้ in LoVeเนื่องด้วย Topic ที่เเล้ว ย้ำ ไม่ได้ in LoVe
เป็นแค่ความรู้สึกดีดีและมิตรภาพ
ที่เรามีต่อคนรอบข้าง
เท่านั้น
คงไม่มีอาการ in love ใดใดเกิดขึ้น
จนกว่าเราจะรักแลดูแลตัวเองได้ดีพอ
27 aprile ความสุขเล็กๆกับการเริ่มต้นใหม่ไม่รู้ดอแค่รู้สึกว่ามีความสุข
มันเป็นจุดเล็กๆอ่ะนะ
แล้วก็กำลังจะมีอะไรใหม่ๆ
ช่วงนี้ตื่นเต้นง่ายอีกแล้ว
อืม................ทุกๆวันจะมีการเริ่มต้นใหม่เสมอ
ขอบคุณความรักที่ทำให้มีวันนี้
ขอบคุณสำหรับกำลังใจ
ความห่วงใย
อดทน
เเละยังอยู่เคียงข้างเราเสมอ
ขอบคุณจริงๆนะ
เราจะรักและดูเเลตัวเองให้มากกว่าเดิม
จะได้กลับไปรักและดูแลคนอื่นให้ได้อย่างที่ผ่านมา
ถึงตอนนี้ก็ยังรักและห่วงเสมอ
ไว้จะอัพวันวานทีหลัง
กับความสุขเล็กๆ
ด้วยรัก
อยากให้ส่งไปถึงทุกๆคน 23 aprile The DoorIt's gonna open so soon !!
@ a MoMenT
What we should do for living on this earth.
What gal' do, Ya know.
Real Me, Who is that?
She ran away some where.
I gonna caught ya'
21 aprile Try it again!!จะลองทำอีกสักครั้ง
จะไม่ให้จินตนาการและความมุ่งหมายที่มีอยู่หายไปเหมือนคราวก่อนๆ
มันถูกคลื่นบางอย่างซัดออกไปไกลลับตา
แต่เชื่อว่าสักวันความรู้สึกนั้นจะกลับมา
เหมือนเราไม่มีภาระอะไร
มีแต่คอยเป็นภาระให้กับคนอื่นๆ
แต่จริงๆเรายังมีภาระที่ต้องทำ แต่ไม่ลงมือทำสักที
จะค่อยๆทำทีละนิด
แต่คงนานหน่อย
เราแค่เหนื่อยง่าย
จะลองดูอีกสักครั้ง ไม่รู้ที่ผ่านมาเพราะอะไร
แต่เรื่อยๆ มาแล้วเกือบสองปี
เพราะโดนขัดตลอดในสิ่งที่จะทำ จนจากที่เป้นคนลังเลอยู่เเล้ว ยิ่งเป้นมากขึ้นไปอีก
ต้องเข็มแข็งใช่มั้ย
บางสิ่งที่ไม่ได้ร้องขอ ไม่ทันกระดิกนิ้ว ก็ได้มาง่ายดาย
แต่มันไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการ
แต่บางสิ่งเล็กๆ ที่เราต้องการกลับโดนห้าม มันเป็นจุดเล็กๆ จะสานต่อตัวตน
ช่างเถอะ จะพยายามทำให้ใกล้เคียง
ควรเริ่ม แต่บางทีก็ไม่มีแรง
แต่บางวันก็มีแรงมากมายที่จะทำ ก็คงดีถ้าเป็นแบบนี้ทุกวัน
สิ่งดีดีกำลังจะตามมาอีกมากมาย
ไม่อยากให้รอยยิ้มหายไปไหน
มันเคยหายไปช่วงหนึ่ง
บางช่วงก็เป็นแค่รอยยิ้มที่ไม่ได้ยากให้ใครเป้นห่วง
แต่ทุกอย่างมันคืออดีต
ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป
ทำให้เราได้เรียนรู้อะไรอีกมากมาย
คนๆ หนึ่ง พอต่างเวลา ต่างสถานที่ ก้อาจจะมีการเปลี่ยนแปลงไป
ถึงแม้ว่า คนๆนั้น ก็คือคนเดิม รวมทั้งเรา
รักเพื่อนๆ ทุกคนเหมือนเดิมนะ
อาจจะขาดการติดต่อกันไป แต่ก็คิดถึงเหมือนเดิม
- - - - - - - -
อาจจะห่างกันไกลกว่านี้
ยิ่งเวลาผ่านไปจะยิ่งทำให้พวกเราห่างกัน
แต่เราหวังว่าสักวันจะกลับมาเจอกันอีก
ขอให้เราผ่านช่วงนี้ไปให้ได้
เพราะช่วงที่เหนื่อยกว่านี้ยังรอเราอยู่ในหนทางข้างหน้า
ต้องเรียนรู้ที่จะเข้มแข็ง และ ก้าวเดินต่อไป
ขอบคุณที่เป็นที่พึ่งเมื่อยามเราอ่อนแรง
สักวันเรา..........จะยิ้ม และ ร่าเริงให้ได้มากกว่าเดิม
ไม่มีวันไหนที่ไม่คิดถึง ถ้าห่างกันเป็นแสนล้านไมล์ คงเหงากว่านี้หน้าดู
แต่ที่ผ่านมาไม่ว่าไกลแค่ไหน พวกนายก็ทำให้เราอบอุ่น
ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง
สักวันจะคืนให้มากว่าความขอบคุณ 19 aprile เรื่องราวความรักของ...ดอกไม้กับนายก้อนหินเรื่องราวความรักของ...ดอกไม้กับนายก้อนหิน บทความนี้ยาวมาก เราอ่านไปอมยิ้มไป.......แต่สุดท้ายกลับน้ำตาไหล ซึ้งมากๆๆ ใช้มุมมอง ของ 2 ความคิด เรื่องของดอกไม้กับนายก้อนหิน ผมรู้จักผู้หญิงคนหนึ่งด้วยความบังเอิญ แต่ผมบอกตัวเองว่าเป็นเพราะพรหมลิขิต ผมพบเธอที่ริมบึงขนาดใหญ่หน้ามหาวิทยาลัย ขณะที่ผมกำลังไปวิ่งออกกำลังกาย เธอกำลังง่วนอยู่กับผืนผ้าใบ และภาพอาทิตย์ลับขอบฟ้า ผมยาวที่ถูกรวบเป็นมวยด้านหลังถูกปักด้วยพู่กันอันโตแทนปิ่นปักผม เสื้อกล้ามตัวเล็กสีขาว สร้อยข้อมือเต็มแขนเล็กๆ กางเกงยีนส์สีซีด และรองเท้าผ้าใบโทรมๆ เธอคงดูเป็นผู้หญิงเรียนศิลปะที่เซอจนไม่น่าดู หากไม่เพราะใบหน้าที่งดงามราวภาพวาดของจิตรกรเอกนั้น เธอเป็นผู้หญิงที่ไม่สวย หากไม่พิศมองอย่างดี แต่เธอก็ดูน่ารักมากในสายตาผม ผมบอกตัวเองว่าหากผมวิ่งวนกลับมาอีกรอบแล้วเจอเธอ ผมจะเข้าไปคุยด้วย วันนี้ จู่ๆ ก็มีผู้ชายคนหนึ่งเข้ามาคุยกับฉัน เขาเรียนวิศวะ ท่าทางเป็นหนุ่มเจ้าสำอางเชียว แต่ก็ดูท่าทางจะเป็นที่รู้จักในคณะน่าดูนะ เพราะตอนที่ช่วยฉันหอบอุปกรณ์วาดรูปมาส่งที่รถ มีรุ่นน้องมาทักเยอะเชียว ยิ่งรู้จัก ผมยิ่งรู้สึกว่าเธอน่ารักครับ เธอเป็นรุ่นน้องผม 1 ปี แต่ก็ไม่เคยเรียกผมว่าพี่ซักคำ เธอบอกว่า เรารู้จักกันในฐานะเพื่อน ไม่ใช่รุ่นพี่ รุ่นน้อง เพราะเธอขี้เกียจนอบน้อมผม อย่างที่รุ่นน้องในคณะเป็น ก็แหม ผมเคยเป็นประธานเชียร์นี่ครับ รุ่นน้องก็ต้องเกรงเป็นธรรมดา เธอเป็นผู้หญิงที่ใจดีมากครับ ทุกวันเสาร์เธอจะไปสอนศิลปะให้เด็กกำพร้า และวันไหนที่ว่างก็จะไปอ่านนิทานอัดเทปให้เด็กๆ ตาบอด ตอนนี้ผมมั่นใจแล้วครับว่าผมชอบเธอมาก แถมภูมิใจมากที่คนที่ผมชอบเป็นคนดีมากด้วย เขาเป็นผู้ชายที่ใช้ได้ทีเดียวแหละ อย่างน้อยก็รู้จักเทคแคร์ผู้หญิงมากกว่าเพื่อนที่คณะของฉันเยอะทีเดียว แล้วก็เป็นคนมุ่งมั่นดี เขาตั้งใจเรียนมากเลยนะ ไม่เคยขาดเรียนเลย เล่นเอาฉันรู้สึกผิด ที่โดดเรียนเป็นว่าเล่น แล้วก็เป็นคนขยันทำกิจกรรมของมหาวิทยาลัย ซึ่งฉันไม่คิดจะทำ ต่างกันจริงแหะฉันกับเขา วันนี้เธอชวนผมไปขับรถเล่นครับ เธอบอกเธออยากไปอุทยานแห่งชาติแห่งหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยของเรานัก แต่ก็เป็นร้อยกิโลเลยนะครับ ผมมองมอเตอร์ไซต์เก่าๆ โทรมๆ ของผมแล้ว ก็ยากจะไปถึงครับ เธอทำหน้าขรึมแล้วยื่นกุญแจรถของเธอให้ผม บ้านเธอรวยครับ เธอมีรถยนต์ส่วนตัวใช้ ผมรู้สึกได้ทันทีว่าเธอกำลังไม่สบายใจ นั่งรถไปได้เดี๋ยวเดียว เธอก็ร้องไห้โฮเลยครับ ผมเลยรู้ว่าเธอขี้แยไม่เบา เรื่องของเรื่องที่เธอกลุ้มใจก็คือ ที่บ้านเธอไม่ยอมมาเยี่ยมเธอในวันนี้ตามที่นัดไว้ครับ เพราะน้องชายไม่สบายนิดหน่อย ผมขำไม่ออก เพราะท่าทางเธอเสียใจกับเรื่องที่ผมเห็นเป็นสิ่งเล็กน้อยนี้มาก จึงได้แต่เงียบ แล้วก็เล่าเรื่องของผมให้เธอฟังบ้าง ฉันไม่กล้าฟูมฟายเลยทีเดียว เมื่อเขาเล่าเรื่องครอบครัวของเขาให้ฉันฟัง เขาเล่าให้ฟังว่าพ่อกับแม่ของเขาเลิกกัน และเขาก็ไม่เชิงว่าใครเลี้ยง เพราะอยู่กับพ่อบ้าง อยู่กับแม่บ้าง อยู่กับญาติบ้าง และแต่ละที่ก็ไม่ใช่ที่ของเขา เพราะทุกคนต่างมีครอบครัวของตัวเอง อยู่ที่ไหนเขาก็เหมือนเป็นแค่คนอาศัย ตอนนี้เขาอาศัยการได้ทุนการศึกษาและค่าใช้จ่ายที่พี่สาวส่งให้นิดหน่อยดำรงชีวิต เพื่อก้าวไปยังเส้นทางที่สบายขึ้น ฉันทึ่งมากที่เขาเข้มแข็ง และไม่ร้องไห้กับโชคชะตาของตนเอง ตั้งใจเรียน ไม่เกเร ฉันโชคดีกว่าเขาเยอะมากทีเดียว สงสารเขาจังแหะ เธอบอกผมว่า บางทีถ้าผมเสียใจ ผมควรจะร้องไห้บ้าง เพราะถ้าไม่ร้องเสียบ้าง ความเสียใจต่างๆ จะถูกสะสมเป็นตะกอนในหัวใจของผมเอง แล้วท้ายที่สุด หัวใจผมจะกลายเป็นก้อนหิน แม้จะแข็งแกร่ง และผมจะไม่มีวันเสียใจอีก แต่มันจะทำให้คนใกล้ตัวผม บอบช้ำยามโดนผมกระทบ ผมก็เลยบอกเธอว่า ผมเห็นเธอเป็นดอกไม้ของนายก้อนหิน ดอกไม้ที่ช่วยมาเติมความอ่อนหวานให้ก้อนหินที่ไม่ค่อยมีค่าก้อนนี้ สรุปแล้ววันนั้น เราก็ไปไหนไม่ได้ไกล เพราะทันทีที่เห็นทุกนาเขียวขจีกว้างไกล เธอก็ขอให้ผมหยุดรถ แล้วลงไปวิ่ง เหมือนไล่คว้าอะไรบางอย่าง เธอบอกว่า เธอก ำลังวิ่งไล่จับความฝัน วันนี้เขารับปริญญา ฉันอาสาเป็นตากล้อง ครอบครัวเขามีแม่มาแค่คนเดียว แต่บ้านฉันมากันทั้งบ้านเลยแหละ พ่อแม่ และน้องชายฉันชอบเขามาก ก็ดีแล้วล่ะ เพราะฉันอยากให้เขาได้รับความอบอุ่นในครอบครัวอย่างที่ฉันได้รับมาเสมอบ้าง ฉันอยากให้เขามีความสุข เพราะความสุขของเขาก็เป็นความสุขของฉันเหมือนกัน วันนี้เราสนุกสนานกันใหญ่ เหล่าเด็กอย่างพวกเราพาคนสูงวัย 3 คนไปปล่อยแก่กันในคาราโอเกะทั้งคืน ก็ไม่ได้จ่ายเองนี่ พ่อแม่มาทั้งที แม่ของเขาเข้ากับแม่ของฉันดีทีเดียว ผมได้ทุนจากมหาวิทยาลัยมาเรียนต่อที่ญี่ปุ่น เหงามากครับ ทั้งที่ผมเคยชินกับความเหงามาตลอดชีวิต ก่อนที่จะพบเธอ ผมหลีกเลี่ยงความเหงาโดยการตั้งใจเรียน เวลาว่างก็ทำงานพิเศษ ผมเก็บเงินได้ก้อนโตทีเดียวครับ คิดว่าพอเรียนจบกลับไปจะไปขอเธอหมั้นไว้ก่อน เธออีเมล์มาเล่าให้ฟังว่า เธอได้งานในบริษัทผลิตรายการโทรทัศน์แห่งหนึ่ง กำลังสนุกกับงาน อีกไม่กี่เดือนเขาก็จะกลับมาแล้ว เห็นบอกว่าเอาแต่เรียนกับทำงาน จนไม่มีเวลาใช้เงิน แหมคงรวยใหญ่ ฉันเองก็กำลังสนุกกับงานที่ทำ อาจเหงาบ้าง แต่อีกไม่กี่เดือนคงหายเหงา พ่อเพิ่งซื้อคอนโดไว้ให้ กำลังตกแต่ง พ่อกับแม่วางแผนไว้เสร็จสรรพ ว่าพอเขากลับมาจะยัดเยียดลูกสาวให้ทันที แล้วให้ย้ายไปอยู่คอนโดใหม่ซะ พ่อกับแม่หาว่าอพาร์ทเม้นที่ฉันอยู่มันไม่ค่อยปลอดภัยสำหรับการอยู่คนเดียวนัก วันนี้ผมได้รับจดหมายจากที่บ้านของเธอ เดาได้ว่าเธอคงยังไม่รู้เรื่องแน่ๆ พ่อกับแม่ของเธอเขียนจดหมายมาบอกให้ผมกลับไปรับลูกสาวไปจากอกท่านด่วน พร้อมกับซื้อคอนโดไว้เป็นค่าสินสอดให้แล้ว ถ้าผมจะเรียกร้องอะไรอีกก็ขอให้บอก ขอเพียงช่วยรับลูกสาวท่านไปเลี้ยงดูแทนก็พอ พร้อมกับส่งเอกสารโอนกรรมสิทธิ์คอนโดมาด้วย ที่บ้านของเธอน่ารักอย่างนี้เสมอครับ ทั้งที่ผมเป็นคนอื่น แต่ท่านทั้งคู่ก็เอ็นดูผมมากทีเดียว กลายเป็นว่าเงินทองที่ผมสะสมเพื่อขอเธอแต่งงานก็อดใช้ครับ เก็บไว้ให้ลูกแทนละกัน ตื่นเต้นครับ อีกไม่กี่วันผมก็จะได้กลับไปหาเธอแล้ว ดอกไม้ของผม พรุ่งนี้เขาจะกลับมาแล้วล่ะ เดี๋ยวตอนเย็น ฉันจะออกไปหาซื้อข้าวของ และอาหารมาเตรียมไว้ทำให้เขากินพรุ่งนี้ เขาต้องแปลกใจมากแน่ๆ ที่ฉันทำอาหารเป็นแล้ว หุหุ ใช้เวลาฝึกฝนแรมปีเชียวนะ โอ๊ย ตื่นเต้นจังเลย แล้วพรุ่งนี้เจอกันนะ นายก้อนหินของฉัน เราจะสมัครใจเป็นดอกไม้ที่อยู่ข้างก้อนหิน เพราะดอกไม้สักแต่สวย หากแสนบอบบาง เราจะมีก้อนหินคอยดูแล ปกป้อง…. นายไม่ต้องห่วงหรอก ไปเรียนแค่ 2 ปี เราอยู่คนเดียวได้สบายมาก ถึง 2 ปีนี้ ดอกไม้จะไม่มีก้อนหินคอยดูแล ดอกไม้จะฮึดเอาความแข็งแกร่งทั้งหมดมาดูแลตัวเอง เพราะเมื่อก้อนหินกลับมา ดอกไม้ก็ไม่ต้องมีความแข็งแกร่งก็ได้ ยังไงก็มีคนดูแลอยู่แล้ว ผมไม่ได้ขอหมั้นเธอครับ ไม่มีงานแต่งงานเกิดขึ้นด้วย คอนโดก็ถูกขาย ผมย้ายไปอยู่ที่บ้านของเธอ กับพ่อแม่ และน้องชายของเธอ แต่… ไม่มีเธอหรอกครับ เธอถูกวัยรุ่นเมายากลุ่มหนึ่งขับรถชนในวันที่ไปซื้อข้าวของเพื่อทำอาหารให้ผมครับ แค่เสี้ยวเวลาเท่านั้น ที่ผมจะกลับมาดูแลเธอได้แล้วแท้ๆ ยังสายเกินไป ใครที่ยังมีคนสำคัญของหัวใจข้างกายอยู่ 15 aprile KoY&Yongดูรายการ Livinginshape ย้อนหลัง ในช่วงวาเลนไทน์ แขกรับเชิญเป็นก้อยอ่ะ
คู่นี่น่ารักดี เป็นตัวของตัวเอง มีความชัดเจน แล้วความรักของคู่นี้ก็น่ารักมากมาย 14 aprile ใกล้สอบแล้ว ใกล้สอบเเล้ว อีกไม่กี่วันเอง จะทำได้อย่างที่หวังรึเปล่าก็ไม่รู้ ถ้าทำได้ก็คงได้อยู่กะเพื่อนๆ จนครบสี่ปี หรือไม่ก็อย่างน้อยสามป วันเวลาดีดีได้เิกิดขึ้นมามากมาย ขอบคุณทุกๆคนที่ได้ผ่านเข้ามาในชีวิต ทำให้เราได้เรียนรูกัน ขอบคุณสำหรับกำลังใจ เราคงเอามาใช้วันนี้ไม่หมด มันมีค่ามากมาย ขอบคุณมากๆนะ บางทีมันก็บรรยายๆไม่หมด อยากตะโกนดังๆว่าขอบคุณ เราอาจกลายเป็นสีเทาไปนานหน่อย ต้องขอโทษด้วยนะ อารมณ์แปรปรวนบ่อย แต่ก็รู้นิว่าเราเป็นงี้ คิดถึง PANK เมื่อไหร่จะได้อยู่กันครบนะ เมื่อไหร่จะได้เจอ ว่าที่คุณหมอทั้งหลาย กะล่ามอนาคตไกล อิอิ ส่วนเรายังไม่รู้เลย นักชิมมั้ง อิอิ ช่วงนี้ไม่ค่อยได้คุยกะแม่เลย แต่ก็มีคุยบ้าง หลังสอบเสร็จจะโทรหาบ่อยๆเลย หาเซอร์ไพร้ให้แม่ดีกว่า นี่ก็จะวันเิกิดพ่อแล้วไม่รู้จะทำอะไรให้ดีเนอะ ทำให้ทีไรไม่เห็นเคยเก็บเลย อยากเก่งภาษามั้งจัง ใครสอนเราได้มั้ง ช่วงนี้ตื่นเต้นง่ายเป็นไรไม่รู้ กะทุกเรื่องเลย จะทำพิธีไล่ผีขี้เกียจละนะ ช่วงฟื้นฟู...........55555 ฉันกลายเป็นนางมารไปซะเเล้ว...............................................................โอ้ย.............เหนื่อย จะยื่นคะแนนใหม่ดีมั้ยเนี่ย...........แค่อยากลองเฉยๆ ใครทำให้เราหายลังเลได้มั้ง บอกวิธีหยุดต่อมสติแตกให้ด้วยก็ดี ช่วงนี้อากาศร้อนมากมาย ต้องเตรียมความพร้อมไว้ทุกเมื่อ ี ี 09 aprile ช่างก้อม จากการที่ได้ดูสื่อเรื่อง" ช่างก้อมกับชีวิตที่ซ่อได้ " ทำให้รู้สึกประทับใจและได้ข้อคิดในชีวิตหลายๆเรื่อง ช่างก้อมถือว่าใช้คู่มือซ่อมชีวิตได้อย่างดีและเป็นแบบอย่าง ให้กับอีกหลายๆคนได้ จากวิถีชีวิตของช่างก้อมทำให้เห็นว่าเค้าคิดอย่างไร มีวิธีการดำเนินชีวิตอย่างไรไม่ให้ตกเป็นทาสของความทุกข์ แม้ว่าช่างก้อมจะไม่ได้มีร่างกายครบสามสิบสองอย่างเราๆ แต่ก็ไม่ได้มีความรู้สึกว่าเค้าต่างจากเราเลย เค้าสามารถทำได้ทุกอย่างที่คนปกติสามารถทำได้ มนุษย์ทุกคนย่อมมีคุณค่าอยู่ในตัวเอง ช่างก้อมตระหนักถึงข้อนี้ดี เค้ารู้ว่าตัวเค้ามีคุณค่า มีความสามารถและพอใจที่ได้เกิดมาแบบนี้ ได้ทำประโยชน์ให้กับผู้อื่น ทำงานช่วยเหลือส่วนรวม แสดงถึงความมีน้ำใจ ไม่ว่างานบุญ งานวัด หรืองานเพื่อนบ้าน ต้องการความช่วยเหลือ ช่างก้อมก็ไปช่วยเหลือตลอด จนเป็นที่รักของคนทั่วไป แม้ว่าร่างกายจะไม่ปกติครบสามมิบสองอย่างคนทั่วไป แต่ช่างก้อมก็มีใจสู้ ไม่ย่อท้อต่อโชคชะตา มีความอดทร พยายามเรียนรู้ หาวิชาใส่ตัว มีความกตัญญูต่อผู้มีพระคุณ จากการประพฤติปฏิบัติตนอยู่ในความดีอย่างนี้เสมอมา ถือว่าช่างก้อมสามารถเอาชนะใจตนเองได้เเล้ว อีกทั้งยังชนะใจผู้อื่นด้วย จากการที่ช่างก้อมยอมรับความจริงได้และไม่คิดฟุ้งซ่านจึงไม่ทำให้ชายผู้นี้ตกอยู่ในความทุกข์ ถ้ามีคนอย่างนี้ในสังคมเยอะๆ จะทำให้สังคมน่าอยู่ขึ้น ความมีน้ำใจ รู้จักช่วยเหลือ รู้สึกพอใจในสิ่งที่ตนมี มีความกตัญญู และความดีอื่นๆ สิ่งเหล่านี้ทุกคนสามารถสร้างขึ้นมาได้โดยไม่ต้องอาศัยทรัพย์สินเงินทองแต่อย่างใด หากแต่ว่าในตัวเรามันมีสักกี่ข้อ แล้วเราจะดำเนินชีวิตไปในทิศทางใดให้ไม่ตกเป็นทาสของความทุกข์ที่เราได้ก่อขึ้นมาเอง ช่างก้อมคือบุคคลหนึ่งที่น่ายกย่องและเป็นแบบอย่าง 07 aprile เพลงเพลงช่วยเติมเต็ม แต่งแต้มสีสัน ฟังไม่รู้เรื่อง ไม่รู้ความหมาย มีแต่จังหวะที่ทำให้รู้สึกคล้อยตามไปกับเพลง รู้สึกดีที่ได้ฟัง ไม่ว่าจะภาษาไหน แนวไหนก็ชอบหมด แต่มากสุดก็ชอบแนวฟังสบายๆมากกว่า อยากฝึกภาษาจากเพลง แต่เป็นคนร้องเพลงไม่เป็นอ่ะดิ เหอะๆๆ ต้องหาทางเรียนด้วยวิธีอื่น ไม่มีไรทำ ความรู้สึกตอนนี้มันบอกไม่ถูก เดียวดาย เงียบเหงา ว่างเปล่าเดียวดาย เงียบเหงา ว่างเปล่า 05 aprile คำสารภาพอืม.วันนี้ไม่ได้ตื่นไปเรียนเคมี
ขอสารภาพเลย...................ไปแล้วก็หลับ
ลุกไม่ไหว
เลยไม่ได้ไป...จะผ่านมั้ยเนี่ย
อืม...เราแย่จริงๆ
หลายๆคนให้กำลังใจยังไง ปลอบยังไง
เราก็ขอบใจแล้วก็ขอโทษด้วย
ขอโทษทีเรายังไม่ได้พยายามอย่างเต็มที่
ที่ผ่านๆมาเรามัวแต่จมกับความกลัวและความไม่เข้าใจ
ตัวตนที่เข้มแข็งได้หายไป
อาจต้องทำให้กลายคนวุ่นวายไปด้วย
แต่เราก็รู้ว่ามีสิ่งรอบๆตัวอีกมากมายที่เป็นสิ่งดีดีเกิดขึ้น
เหนื่อย...
เมื่อไหร่นะจะเจอคำตอบ
จะเริ่มต้นใหม่
เปิดหู เปิดตา เปิดใจ
จะเดินไปตามทางเดินที่แสนยาวไกล
จะมีความฝัน ความหวัง และพลังใจจากใครหลายๆคน
เรารู้ว่าเหมือนจะเปลี่ยนไปมากจากเดิม
ตอนนี้กลายเป็นคนที่แข็งมากเกินไป
แต่เราก็ไม่อยากหวาน
ไม่อยากให้ดูน่าทนุถนอมเกินไป 555 ไม่อยากใช้สีชมพู
แต่สุดท้านก็เป็นแค่ผู้หญิงคนนึง
Simple Girl
จะพยายามทำ 1 สิ่ง เพื่อหลายๆ อย่าง
ยังคงเป็นเด็กดื้อคนเดิม
สักวันจะโตพอที่ดูแลตัวเองได้
ไม่เป็นภาระใคร...............คิดว่านะ
แต่ยิ่งโตยิ่งเด็ก
ความเป็นตัวตนถูกกัดกร่อนเเละหายไปเรื่อยๆ ทีละนิด
ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นมาแล้วมันก็คงดี
มันจะมีค่าเเละสอนอะไรอีกมากมาย
ช่วงนี้เหมือนเย็นชาม่ะ อาจจะนิดๆ
อยากกับไปยิ้มให้ได้เหมือนเดิม........บ่อยๆ ทุกๆวัน
บางทีรับรู้อะไรมามากเกินไปก็ไม่ดี
อารมณ์ดีนะ แต่แค่อยากระบาย
พี่เค้าบอกไว้....อย่าคิดแทนคนอื่นมากไป
จะพยายามให้มันน้อยลงละกัน
ดีกรีความดื้อของเรามันคงยังมีอยู่เกิน 100
ไปละ......เรียนบ่าย
02 aprile GAIN WeiGHT !!ไปแข่งมาสัปดาห์ที่เเล้ว
แบบว่านั่ง กิน นอน
ไม่ค่อยได้ขยับ
น้ำหนักขึ้นซะงั้น
เหอะ ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ จะลดทันมั้ยนะ
เปิดเทอมไม่รู้จะทำได้เปล่า
ถ้าทำได้ถือว่ากำไรเนอะ
แบบว่าตอนนี้อะไรอะไรก็ทำไมไหว
ไม่มีใครช่วยเราได้นอกจากตัวเอง
คนที่ทำให้เจ็บสุดก็คงเป็นตัวเอง
หาเรื่องเอง
ป่วนเอง
อ่อนแอเอง
สุดท้าย...........ก็แบบนี้
ไม่เข้าใจเลย
ช่างเหอะ
เลิกสับสนเเล้วเป็นคนเก่า
ที่ดีกว่าเดิม
จะได้ไหม
เข้มแข็ง บ๊อง บ้า ให้เหมือนเดิม
หุ หุ
ขี้เกียจมากไปชีวิตจะหาไม่ในเร็ววัน
อันนี้ของจริง
โว้ย.........พูดผิดพูดถูกอยู่เรื่อยไม่รู้จะทำไง
เซ็งตัวเอง
อีกไม่กี่วันก็จะสอบเเล้ว ได้ 12 ข้อ
จะบ้าตาย หนังสือตั้งหลายร้อยหน้า
สงสัยต้องสู้หน้าตั้งมากมาย
ไม่แน่ปีหน้าไม่ลงซัมเมอร์เเล้ว
อยากเที่ยวใจจะขาด
.............ไม่อยากคิด ว่าใครจะมาเป็นน้องรหัส
จะเป็นพี่อยู่แล้วยังเอาตัวไม่รอดเลย
ว้า.......สงสารอ่ะ
ไปดีกว่า
ก่อนที่จะแย่ไปกว่านี้
ช่วงนี้เป็นเอามากอะไรก็ฉุดไม่อยู่
มีแต่ฉุดตัวเองลง
อ๊าาาาาากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก |
|
|
