นอนไม่หลับเลยมานั่งเขียนอยู่แบบนี้

ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน

เปิดเทอมแล้ว ดีใจ แต่ก็นะ ยังมีอะไรอีกมากที่รอเราอยู่

ทั้งเรื่องที่รู้ ไม่รู้ หรือไม่อยากรู้

ไม่รู้ดิ อาจจะเหนื่อยบ้าง สับสนบ้าง แต่ก็นะ...เป็นเรื่องธรรมดา

หลายอารมณ์สุดๆ เหนื่อย สนุก สับสน ดีใจ หรือจนกระทั่งนิ่งเฉยกับอารมณ์ต่างๆ

 

เกิดขึ้นแล้วหายไป...

 

เรื่องราวมากมายร้อยพัน แต่สุดท้ายเรื่องราวก็ดำเนินต่อไปด้วยตัวของมันเอง

 

Come   with  the  sunshine.

It's   bright  on  the  sky.

But  I  don't  know  why.

It's  gone  by , just  like  a  wind  blow.

 

How's  feeling  come.

How's  feeling  gone.

How's  I  should  know.

How's  I  should  do.

 

Answer  is  right   there.

But  why  we  can't  see.

Or  we  know  but  couldn't   be  clear.

Or  we  feel   fear   to  know  the  end.